kar-ci-cie-la

karciciela (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: karciciel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
karcicielpojedyncza mianownikmęski osobowy
karcicielapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
karcicielapojedyncza biernikmęski osobowy
karcicielachmnoga miejscownikmęski osobowy
karcicielamimnoga narzędnikmęski osobowy
karcicielemnoga mianownikmęski zwierzęcy
karcicielemnoga biernikmęski zwierzęcy
karcicielemnoga wołaczmęski zwierzęcy
karcicielemnoga mianownikmęski osobowy
karcicielemnoga wołaczmęski osobowy
karcicielempojedyncza narzędnikmęski osobowy
karcicielimnoga dopełniaczmęski osobowy
karcicielimnoga biernikmęski osobowy
karcicielommnoga celownikmęski osobowy
karcicielowipojedyncza celownikmęski osobowy
karcicielupojedyncza miejscownikmęski osobowy
karcicielupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz