kar-gu-le-wi-czu

Kargulewiczu (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kargulewicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kargulewiczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kargulewiczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kargulewiczapojedyncza biernikmęski osobowy
Kargulewiczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kargulewiczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kargulewiczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kargulewiczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Kargulewiczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kargulewiczemnoga mianownikmęski osobowy
Kargulewiczemnoga wołaczmęski osobowy
Kargulewiczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kargulewiczommnoga celownikmęski osobowy
Kargulewiczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kargulewiczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kargulewiczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kargulewiczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kargulewiczówmnoga biernikmęski osobowy
Kargulewiczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kargulewiczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz