kar-ku-tem

Karkutem (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Karkut

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Karkuciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Karkuciepojedyncza wołaczmęski osobowy
Karkutpojedyncza mianownikmęski osobowy
Karkutapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Karkutapojedyncza biernikmęski osobowy
Karkutachmnoga miejscownikmęski osobowy
Karkutamimnoga narzędnikmęski osobowy
Karkutempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Karkutommnoga celownikmęski osobowy
Karkutowipojedyncza celownikmęski osobowy
Karkutowiemnoga mianownikmęski osobowy
Karkutowiemnoga wołaczmęski osobowy
Karkutówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Karkutówmnoga biernikmęski osobowy
Karkutymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Karkutymnoga biernikmęski zwierzęcy
Karkutymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz