kar-mi-cie-la-mi

karmicielami (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: karmiciel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
karmicielpojedyncza mianownikmęski osobowy
karmicielapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
karmicielapojedyncza biernikmęski osobowy
karmicielachmnoga miejscownikmęski osobowy
karmicielamimnoga narzędnikmęski osobowy
karmicielemnoga mianownikmęski zwierzęcy
karmicielemnoga biernikmęski zwierzęcy
karmicielemnoga wołaczmęski zwierzęcy
karmicielemnoga mianownikmęski osobowy
karmicielemnoga wołaczmęski osobowy
karmicielempojedyncza narzędnikmęski osobowy
karmicielimnoga dopełniaczmęski osobowy
karmicielimnoga biernikmęski osobowy
karmicielommnoga celownikmęski osobowy
karmicielowipojedyncza celownikmęski osobowy
karmicielupojedyncza miejscownikmęski osobowy
karmicielupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz