kar-na-wa-ło-wi-czem

karnawałowiczem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: karnawałowicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
karnawałowiczpojedyncza mianownikmęski osobowy
karnawałowiczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
karnawałowiczapojedyncza biernikmęski osobowy
karnawałowiczachmnoga miejscownikmęski osobowy
karnawałowiczamimnoga narzędnikmęski osobowy
karnawałowiczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
karnawałowiczemnoga biernikmęski zwierzęcy
karnawałowiczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
karnawałowiczemnoga mianownikmęski osobowy
karnawałowiczemnoga wołaczmęski osobowy
karnawałowiczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
karnawałowiczommnoga celownikmęski osobowy
karnawałowiczowipojedyncza celownikmęski osobowy
karnawałowiczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
karnawałowiczówmnoga biernikmęski osobowy
karnawałowiczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
karnawałowiczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz