kar-ne-ci-ku

karneciku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: karnecik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
karnecikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
karnecikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
karnecikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
karnecikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
karnecikimnoga mianownikmęski rzeczowy
karnecikimnoga biernikmęski rzeczowy
karnecikimnoga wołaczmęski rzeczowy
karnecikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
karnecikommnoga celownikmęski rzeczowy
karnecikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
karnecikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
karnecikupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
karnecikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
karnecikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz