kar-nik

karnik (nazwa pospolita) rzeczownik pot.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: karnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
karnicymnoga mianownikmęski osobowy
karnicymnoga wołaczmęski osobowy
karnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
karnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
karnikapojedyncza biernikmęski osobowy
karnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
karnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
karnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
karnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
karnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
karnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
karnikommnoga celownikmęski osobowy
karnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
karnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
karnikówmnoga biernikmęski osobowy
karnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
karnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz