kar-no-ty-ta-mi

karnotytami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: karnotyt

słowoliczbaprzypadekrodzaj
karnotyciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
karnotyciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
karnotytpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
karnotytpojedyncza biernikmęski rzeczowy
karnotytachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
karnotytamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
karnotytempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
karnotytommnoga celownikmęski rzeczowy
karnotytowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
karnotytówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
karnotytupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
karnotytymnoga mianownikmęski rzeczowy
karnotytymnoga biernikmęski rzeczowy
karnotytymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz