ka-rol-czu-ki

Karolczuki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Karolczuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Karolczukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Karolczukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Karolczukapojedyncza biernikmęski osobowy
Karolczukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Karolczukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Karolczukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Karolczukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Karolczukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Karolczukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Karolczukommnoga celownikmęski osobowy
Karolczukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Karolczukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Karolczukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Karolczukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Karolczukówmnoga biernikmęski osobowy
Karolczukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Karolczukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz