ka-roń

Karoń (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Karoń

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Karoniapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Karoniapojedyncza biernikmęski osobowy
Karoniachmnoga miejscownikmęski osobowy
Karoniamimnoga narzędnikmęski osobowy
Karoniemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Karoniemnoga biernikmęski zwierzęcy
Karoniemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Karoniempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Karoniommnoga celownikmęski osobowy
Karoniowipojedyncza celownikmęski osobowy
Karoniowiemnoga mianownikmęski osobowy
Karoniowiemnoga wołaczmęski osobowy
Karoniówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Karoniówmnoga biernikmęski osobowy
Karoniupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Karoniupojedyncza wołaczmęski osobowy
Karońpojedyncza mianownikmęski osobowy

Karoń (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Karoń

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Karońpojedyncza mnoga mianownikżeński
Karońpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Karońpojedyncza mnoga celownikżeński
Karońpojedyncza mnoga biernikżeński
Karońpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Karońpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Karońpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz