kar-ru-ki

karruki (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: karruka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
karrucepojedyncza celownikżeński
karrucepojedyncza miejscownikżeński
karrukmnoga dopełniaczżeński
karrukapojedyncza mianownikżeński
karrukachmnoga miejscownikżeński
karrukamimnoga narzędnikżeński
karrukąpojedyncza narzędnikżeński
karrukępojedyncza biernikżeński
karrukimnoga mianownikżeński
karrukimnoga biernikżeński
karrukimnoga wołaczżeński
karrukipojedyncza dopełniaczżeński
karrukopojedyncza wołaczżeński
karrukommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz