kar-ta-nie

kartanie (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kartan

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kartanpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kartanpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kartanapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kartanachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kartanamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kartanempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kartaniepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kartaniepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
kartanommnoga celownikmęski rzeczowy
kartanowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kartanówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kartanymnoga mianownikmęski rzeczowy
kartanymnoga biernikmęski rzeczowy
kartanymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz