kar-te-ry

kartery (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: karter

słowoliczbaprzypadekrodzaj
karterpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
karterpojedyncza biernikmęski rzeczowy
karterachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
karteramimnoga narzędnikmęski rzeczowy
karterempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
karterommnoga celownikmęski rzeczowy
karterowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
karterówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
karterupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
karterymnoga mianownikmęski rzeczowy
karterymnoga biernikmęski rzeczowy
karterymnoga wołaczmęski rzeczowy
karterzepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
karterzepojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz