kar-to-te-ki

kartoteki (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: kartoteka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kartotecepojedyncza celownikżeński
kartotecepojedyncza miejscownikżeński
kartotekmnoga dopełniaczżeński
kartotekapojedyncza mianownikżeński
kartotekachmnoga miejscownikżeński
kartotekamimnoga narzędnikżeński
kartotekąpojedyncza narzędnikżeński
kartotekępojedyncza biernikżeński
kartotekimnoga mianownikżeński
kartotekimnoga biernikżeński
kartotekimnoga wołaczżeński
kartotekipojedyncza dopełniaczżeński
kartotekopojedyncza wołaczżeński
kartotekommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz