kar-tow-nik

kartownik (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kartownik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kartownicymnoga mianownikmęski osobowy
kartownicymnoga wołaczmęski osobowy
kartownikpojedyncza mianownikmęski osobowy
kartownikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kartownikapojedyncza biernikmęski osobowy
kartownikachmnoga miejscownikmęski osobowy
kartownikamimnoga narzędnikmęski osobowy
kartownikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
kartownikimnoga biernikmęski zwierzęcy
kartownikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
kartownikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kartownikommnoga celownikmęski osobowy
kartownikowipojedyncza celownikmęski osobowy
kartownikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
kartownikówmnoga biernikmęski osobowy
kartownikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
kartownikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz