ka-ru-ki

karuki (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: karuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
karukpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
karukpojedyncza biernikmęski rzeczowy
karukachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
karukamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
karukimnoga mianownikmęski rzeczowy
karukimnoga biernikmęski rzeczowy
karukimnoga wołaczmęski rzeczowy
karukiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
karukommnoga celownikmęski rzeczowy
karukowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
karukówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
karukupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
karukupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
karukupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz