ka-ry-ka-tu-ro

karykaturo (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: karykatura

słowoliczbaprzypadekrodzaj
karykaturmnoga dopełniaczżeński
karykaturapojedyncza mianownikżeński
karykaturachmnoga miejscownikżeński
karykaturamimnoga narzędnikżeński
karykaturąpojedyncza narzędnikżeński
karykaturępojedyncza biernikżeński
karykaturopojedyncza wołaczżeński
karykaturommnoga celownikżeński
karykaturymnoga mianownikżeński
karykaturymnoga biernikżeński
karykaturymnoga wołaczżeński
karykaturypojedyncza dopełniaczżeński
karykaturzepojedyncza celownikżeński
karykaturzepojedyncza miejscownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz