ka-ry-klu

karyklu (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: karykiel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
karykielpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
karykielpojedyncza biernikmęski rzeczowy
karyklapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
karyklachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
karyklamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
karyklemnoga mianownikmęski rzeczowy
karyklemnoga biernikmęski rzeczowy
karyklemnoga wołaczmęski rzeczowy
karyklempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
karyklimnoga dopełniaczmęski rzeczowy
karyklommnoga celownikmęski rzeczowy
karyklowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
karyklupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
karyklupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz