ka-to-li-ko-sy

katolikosy (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: katolikos

słowoliczbaprzypadekrodzaj
katolikospojedyncza mianownikmęski osobowy
katolikosapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
katolikosapojedyncza biernikmęski osobowy
katolikosachmnoga miejscownikmęski osobowy
katolikosamimnoga narzędnikmęski osobowy
katolikosempojedyncza narzędnikmęski osobowy
katolikosimnoga mianownikmęski osobowy
katolikosimnoga wołaczmęski osobowy
katolikosiepojedyncza miejscownikmęski osobowy
katolikosiepojedyncza wołaczmęski osobowy
katolikosommnoga celownikmęski osobowy
katolikosowipojedyncza celownikmęski osobowy
katolikosówmnoga dopełniaczmęski osobowy
katolikosówmnoga biernikmęski osobowy
katolikosymnoga mianownikmęski zwierzęcy
katolikosymnoga biernikmęski zwierzęcy
katolikosymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz