ka-tu-sze

katusze (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: katusza

słowoliczbaprzypadekrodzaj
katuszapojedyncza mianownikżeński
katuszachmnoga miejscownikżeński
katuszamimnoga narzędnikżeński
katusząpojedyncza narzędnikżeński
katuszemnoga mianownikżeński
katuszemnoga biernikżeński
katuszemnoga wołaczżeński
katuszępojedyncza biernikżeński
katuszopojedyncza wołaczżeński
katuszommnoga celownikżeński
katuszymnoga dopełniaczżeński
katuszypojedyncza celownikżeński
katuszypojedyncza miejscownikżeński
katuszypojedyncza dopełniaczżeński

katusze (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: nijaki

Forma podstawowa: katusze

słowoliczbaprzypadekrodzaj
katuszachmnoga miejscowniknijaki
katuszamimnoga narzędniknijaki
katuszemnoga mianowniknijaki
katuszemnoga bierniknijaki
katuszemnoga wołacznijaki
katuszommnoga celowniknijaki
katuszymnoga dopełniacznijaki

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz