ka-wal-ka-tor

kawalkator (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kawalkator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kawalkatorpojedyncza mianownikmęski osobowy
kawalkatorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kawalkatorapojedyncza biernikmęski osobowy
kawalkatorachmnoga miejscownikmęski osobowy
kawalkatoramimnoga narzędnikmęski osobowy
kawalkatorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kawalkatorommnoga celownikmęski osobowy
kawalkatorowipojedyncza celownikmęski osobowy
kawalkatorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
kawalkatorówmnoga biernikmęski osobowy
kawalkatorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
kawalkatorymnoga biernikmęski zwierzęcy
kawalkatorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
kawalkatorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
kawalkatorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
kawalkatorzymnoga mianownikmęski osobowy
kawalkatorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz