ka-ła-ma-rzy-ka-mi

kałamarzykami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kałamarzyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kałamarzykpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kałamarzykpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kałamarzykapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kałamarzykachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kałamarzykamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kałamarzykimnoga mianownikmęski rzeczowy
kałamarzykimnoga biernikmęski rzeczowy
kałamarzykimnoga wołaczmęski rzeczowy
kałamarzykiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kałamarzykommnoga celownikmęski rzeczowy
kałamarzykowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kałamarzykówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kałamarzykupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kałamarzykupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz