kef-fe-ki-li-ty

keffekility (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: keffekilit

słowoliczbaprzypadekrodzaj
keffekiliciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
keffekiliciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
keffekilitpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
keffekilitpojedyncza biernikmęski rzeczowy
keffekilitachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
keffekilitamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
keffekilitempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
keffekilitommnoga celownikmęski rzeczowy
keffekilitowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
keffekilitówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
keffekilitupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
keffekilitymnoga mianownikmęski rzeczowy
keffekilitymnoga biernikmęski rzeczowy
keffekilitymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz