ken-cje

kencje (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: kencja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kencjapojedyncza mianownikżeński
kencjachmnoga miejscownikżeński
kencjamimnoga narzędnikżeński
kencjąpojedyncza narzędnikżeński
kencjemnoga mianownikżeński
kencjemnoga biernikżeński
kencjemnoga wołaczżeński
kencjępojedyncza biernikżeński
kencjipojedyncza celownikżeński
kencjipojedyncza miejscownikżeński
kencjipojedyncza dopełniaczżeński
kencjopojedyncza wołaczżeński
kencjommnoga celownikżeński
kencjimnoga dopełniaczżeński
kencyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz