liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński
| słowo | liczba | przypadek | rodzaj |
|---|---|---|---|
| kenkarcie | pojedyncza | celownik | żeński |
| kenkarcie | pojedyncza | miejscownik | żeński |
| kenkart | mnoga | dopełniacz | żeński |
| kenkarta | pojedyncza | mianownik | żeński |
| kenkartach | mnoga | miejscownik | żeński |
| kenkartami | mnoga | narzędnik | żeński |
| kenkartą | pojedyncza | narzędnik | żeński |
| kenkartę | pojedyncza | biernik | żeński |
| kenkarto | pojedyncza | wołacz | żeński |
| kenkartom | mnoga | celownik | żeński |
| kenkarty | mnoga | mianownik | żeński |
| kenkarty | mnoga | biernik | żeński |
| kenkarty | mnoga | wołacz | żeński |
| kenkarty | pojedyncza | dopełniacz | żeński |
Źródła danych:
Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz
