ke-tów

ketów (nazwa pospolita) rzeczownik żegl.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: ket

słowoliczbaprzypadekrodzaj
keciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
keciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
ketpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
ketpojedyncza biernikmęski rzeczowy
ketachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
ketamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
ketempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
ketommnoga celownikmęski rzeczowy
ketowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
ketówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
ketupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
ketymnoga mianownikmęski rzeczowy
ketymnoga biernikmęski rzeczowy
ketymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz