kie-la-ka

Kielaka (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kielak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kielakpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kielakapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kielakapojedyncza biernikmęski osobowy
Kielakachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kielakamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kielakimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kielakimnoga biernikmęski zwierzęcy
Kielakimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kielakiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kielakommnoga celownikmęski osobowy
Kielakowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kielakowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kielakowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kielakówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kielakówmnoga biernikmęski osobowy
Kielakupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kielakupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz