kie-la-nie

Kielanie (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kielan

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kielanpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kielanapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kielanapojedyncza biernikmęski osobowy
Kielanachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kielanamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kielanempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kielaniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kielaniepojedyncza wołaczmęski osobowy
Kielanommnoga celownikmęski osobowy
Kielanowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kielanowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kielanowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kielanówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kielanówmnoga biernikmęski osobowy
Kielanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kielanymnoga biernikmęski zwierzęcy
Kielanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz