kie-la-rze

Kielarze (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kielar

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kielarpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kielarapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kielarapojedyncza biernikmęski osobowy
Kielarachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kielaramimnoga narzędnikmęski osobowy
Kielarempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kielarommnoga celownikmęski osobowy
Kielarowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kielarowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kielarowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kielarówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kielarówmnoga biernikmęski osobowy
Kielarymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kielarymnoga biernikmęski zwierzęcy
Kielarymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kielarzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kielarzepojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz