kiel-ca

kielca (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kielec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kielcapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kielcachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kielcamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kielcemnoga mianownikmęski rzeczowy
kielcemnoga biernikmęski rzeczowy
kielcemnoga wołaczmęski rzeczowy
kielcempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kielcommnoga celownikmęski rzeczowy
kielcowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kielcówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kielcupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kielcupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
kielecpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kielecpojedyncza biernikmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz