kiel-cza-nin

kielczanin (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kielczanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kielczanmnoga dopełniaczmęski osobowy
kielczanmnoga biernikmęski osobowy
kielczanachmnoga miejscownikmęski osobowy
kielczanamimnoga narzędnikmęski osobowy
kielczaniemnoga mianownikmęski osobowy
kielczaniemnoga wołaczmęski osobowy
kielczaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
kielczaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kielczaninapojedyncza biernikmęski osobowy
kielczaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kielczaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
kielczaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
kielczaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
kielczanommnoga celownikmęski osobowy
kielczanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
kielczanymnoga biernikmęski zwierzęcy
kielczanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz