kie-ra-ta

Kierata (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kierat

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kieraciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kieraciepojedyncza wołaczmęski osobowy
Kieratpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kieratapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kieratapojedyncza biernikmęski osobowy
Kieratachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kieratamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kieratempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kieratommnoga celownikmęski osobowy
Kieratowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kieratowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kieratowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kieratówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kieratówmnoga biernikmęski osobowy
Kieratymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kieratymnoga biernikmęski zwierzęcy
Kieratymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz