kie-ra-tu

kieratu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kierat

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kieraciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kieraciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
kieratpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kieratpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kieratachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kieratamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kieratempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kieratommnoga celownikmęski rzeczowy
kieratowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kieratówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kieratupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kieratymnoga mianownikmęski rzeczowy
kieratymnoga biernikmęski rzeczowy
kieratymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz