kie-rej-ce

kierejce (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: kierejka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kierejcepojedyncza celownikżeński
kierejcepojedyncza miejscownikżeński
kierejekmnoga dopełniaczżeński
kierejkapojedyncza mianownikżeński
kierejkachmnoga miejscownikżeński
kierejkamimnoga narzędnikżeński
kierejkąpojedyncza narzędnikżeński
kierejkępojedyncza biernikżeński
kierejkimnoga mianownikżeński
kierejkimnoga biernikżeński
kierejkimnoga wołaczżeński
kierejkipojedyncza dopełniaczżeński
kierejkopojedyncza wołaczżeński
kierejkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz