kier-ko-wie

Kierkowie (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kierek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kierekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kierkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kierkapojedyncza biernikmęski osobowy
Kierkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kierkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kierkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kierkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Kierkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kierkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kierkommnoga celownikmęski osobowy
Kierkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kierkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kierkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kierkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kierkówmnoga biernikmęski osobowy
Kierkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kierkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz