kier-pacz

Kierpacz (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kierpacz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kierpaczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kierpaczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kierpaczapojedyncza biernikmęski osobowy
Kierpaczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kierpaczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kierpaczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kierpaczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Kierpaczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kierpaczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kierpaczommnoga celownikmęski osobowy
Kierpaczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kierpaczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kierpaczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kierpaczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kierpaczówmnoga biernikmęski osobowy
Kierpaczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kierpaczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Kierpacz (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Kierpacz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kierpaczpojedyncza mnoga mianownikżeński
Kierpaczpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Kierpaczpojedyncza mnoga celownikżeński
Kierpaczpojedyncza mnoga biernikżeński
Kierpaczpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Kierpaczpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Kierpaczpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz