kier-pa-cze

Kierpacze (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Kierpacz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kierpaczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kierpaczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kierpaczapojedyncza biernikmęski osobowy
Kierpaczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kierpaczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kierpaczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kierpaczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Kierpaczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kierpaczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kierpaczommnoga celownikmęski osobowy
Kierpaczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kierpaczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kierpaczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kierpaczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kierpaczówmnoga biernikmęski osobowy
Kierpaczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kierpaczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz