kie-ru-le

Kierule (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Kierul

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kierulpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kierulapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kierulapojedyncza biernikmęski osobowy
Kierulachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kierulamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kierulemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kierulemnoga biernikmęski zwierzęcy
Kierulemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kierulempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kierulommnoga celownikmęski osobowy
Kierulowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kierulowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kierulowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kierulówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kierulówmnoga biernikmęski osobowy
Kierulupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kierulupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz