kie-run-kach

kierunkach (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kierunek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kierunekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kierunekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kierunkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kierunkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kierunkimnoga mianownikmęski rzeczowy
kierunkimnoga biernikmęski rzeczowy
kierunkimnoga wołaczmęski rzeczowy
kierunkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kierunkommnoga celownikmęski rzeczowy
kierunkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kierunkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kierunkupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kierunkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kierunkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz