kie-rys

Kierys (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kierys

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kieryspojedyncza mianownikmęski osobowy
Kierysapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kierysapojedyncza biernikmęski osobowy
Kierysachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kierysamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kierysempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kierysiepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kierysiepojedyncza wołaczmęski osobowy
Kierysommnoga celownikmęski osobowy
Kierysowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kierysowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kierysowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kierysówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kierysówmnoga biernikmęski osobowy
Kierysymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kierysymnoga biernikmęski zwierzęcy
Kierysymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Kierys (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Kierys

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kieryspojedyncza mnoga mianownikżeński
Kieryspojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Kieryspojedyncza mnoga celownikżeński
Kieryspojedyncza mnoga biernikżeński
Kieryspojedyncza mnoga narzędnikżeński
Kieryspojedyncza mnoga miejscownikżeński
Kieryspojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz