kie-trzan

kietrzan (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kietrzanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kietrzanmnoga dopełniaczmęski osobowy
kietrzanmnoga biernikmęski osobowy
kietrzanachmnoga miejscownikmęski osobowy
kietrzanamimnoga narzędnikmęski osobowy
kietrzaniemnoga mianownikmęski osobowy
kietrzaniemnoga wołaczmęski osobowy
kietrzaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
kietrzaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kietrzaninapojedyncza biernikmęski osobowy
kietrzaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kietrzaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
kietrzaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
kietrzaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
kietrzanommnoga celownikmęski osobowy
kietrzanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
kietrzanymnoga biernikmęski zwierzęcy
kietrzanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz