ki-ko-la-nie

kikolanie (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kikolanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kikolanmnoga dopełniaczmęski osobowy
kikolanmnoga biernikmęski osobowy
kikolanachmnoga miejscownikmęski osobowy
kikolanamimnoga narzędnikmęski osobowy
kikolaniemnoga mianownikmęski osobowy
kikolaniemnoga wołaczmęski osobowy
kikolaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
kikolaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kikolaninapojedyncza biernikmęski osobowy
kikolaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kikolaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
kikolaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
kikolaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
kikolanommnoga celownikmęski osobowy
kikolanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
kikolanymnoga biernikmęski zwierzęcy
kikolanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz