kir-ku-ta-mi

kirkutami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kirkut

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kirkuciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kirkuciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
kirkutpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kirkutpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kirkutachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kirkutamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kirkutempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kirkutommnoga celownikmęski rzeczowy
kirkutowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kirkutówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kirkutupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kirkutymnoga mianownikmęski rzeczowy
kirkutymnoga biernikmęski rzeczowy
kirkutymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz