ki-sme-tu

kismetu (nazwa pospolita) rzeczownik rel.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kismet

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kismeciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kismeciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
kismetpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kismetpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kismetpojedyncza mnoga mianownikmęski rzeczowy
kismetpojedyncza mnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kismetpojedyncza mnoga celownikmęski rzeczowy
kismetpojedyncza mnoga biernikmęski rzeczowy
kismetpojedyncza mnoga narzędnikmęski rzeczowy
kismetpojedyncza mnoga miejscownikmęski rzeczowy
kismetpojedyncza mnoga wołaczmęski rzeczowy
kismetachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kismetamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kismetempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kismetommnoga celownikmęski rzeczowy
kismetowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kismetówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kismetupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kismetymnoga mianownikmęski rzeczowy
kismetymnoga biernikmęski rzeczowy
kismetymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz