ki-ta-je

kitaje (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kitaj

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kitajpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kitajpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kitajachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kitajamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kitajemnoga mianownikmęski rzeczowy
kitajemnoga biernikmęski rzeczowy
kitajemnoga wołaczmęski rzeczowy
kitajempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kitajommnoga celownikmęski rzeczowy
kitajowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kitajówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kitajupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kitajupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kitajupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz