kiu-row-cu

kiurowcu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kiurowiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kiurowcapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kiurowcachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kiurowcamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kiurowcemnoga mianownikmęski rzeczowy
kiurowcemnoga biernikmęski rzeczowy
kiurowcemnoga wołaczmęski rzeczowy
kiurowcempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kiurowcommnoga celownikmęski rzeczowy
kiurowcowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kiurowcówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kiurowcupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kiurowcupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
kiurowiecpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kiurowiecpojedyncza biernikmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz