klam-bur-tach

klamburtach (nazwa pospolita) rzeczownik żegl.

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: klamburta

słowoliczbaprzypadekrodzaj
klamburciepojedyncza celownikżeński
klamburciepojedyncza miejscownikżeński
klamburtmnoga dopełniaczżeński
klamburtapojedyncza mianownikżeński
klamburtachmnoga miejscownikżeński
klamburtamimnoga narzędnikżeński
klamburtąpojedyncza narzędnikżeński
klamburtępojedyncza biernikżeński
klamburtopojedyncza wołaczżeński
klamburtommnoga celownikżeński
klamburtymnoga mianownikżeński
klamburtymnoga biernikżeński
klamburtymnoga wołaczżeński
klamburtypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz