kla-me-ra

Klamera (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Klamer

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Klamerpojedyncza mianownikmęski osobowy
Klamerapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Klamerapojedyncza biernikmęski osobowy
Klamerachmnoga miejscownikmęski osobowy
Klameramimnoga narzędnikmęski osobowy
Klamerempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Klamerommnoga celownikmęski osobowy
Klamerowipojedyncza celownikmęski osobowy
Klamerowiemnoga mianownikmęski osobowy
Klamerowiemnoga wołaczmęski osobowy
Klamerówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Klamerówmnoga biernikmęski osobowy
Klamerymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Klamerymnoga biernikmęski zwierzęcy
Klamerymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Klamerzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Klamerzepojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz