kla-mo-tom

klamotom (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: klamot

słowoliczbaprzypadekrodzaj
klamociepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
klamociepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
klamotpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
klamotpojedyncza biernikmęski rzeczowy
klamotapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
klamotachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
klamotamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
klamotempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
klamotommnoga celownikmęski rzeczowy
klamotowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
klamotówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
klamotymnoga mianownikmęski rzeczowy
klamotymnoga biernikmęski rzeczowy
klamotymnoga wołaczmęski rzeczowy

klamotom (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: nijaki

Forma podstawowa: klamoty

słowoliczbaprzypadekrodzaj
klamotachmnoga miejscowniknijaki
klamotamimnoga narzędniknijaki
klamotommnoga celowniknijaki
klamotówmnoga dopełniacznijaki
klamotymnoga mianowniknijaki
klamotymnoga bierniknijaki
klamotymnoga wołacznijaki

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz