kla-ni-ki

klaniki (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: klanik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
klanikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
klanikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
klanikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
klanikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
klanikimnoga mianownikmęski rzeczowy
klanikimnoga biernikmęski rzeczowy
klanikimnoga wołaczmęski rzeczowy
klanikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
klanikommnoga celownikmęski rzeczowy
klanikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
klanikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
klanikupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
klanikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
klanikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz